Omschrijving:
Het taboe rond zelfdoding is nog groot. Men weet er geen raad mee, durft er soms niet over te praten. Een dergelijk verlies geeft niet alleen verdriet, maar er komt nog zoveel meer bij: schuldgevoel, boosheid, angst voor erfelijkheid, onzekerheid. Had ik het kunnen voorkomen? Mensen met een godsdienstige of spirituele achtergrond zullen zich soms afvragen wat er zal gebeuren met de ziel van degene van wie hij/zij zoveel hield?
Ellen van Monsjou heeft op verzoek van de Kübler-Ross Stichting dit boekje geschreven. Ellen heeft zelf een dochter verloren door zelfdoding en begeleidt sinds 1990 ontmoetingsgroepen voor mensen die op de een of andere manier met suïcide in aanraking zijn gekomen. Een aantal van hen heeft zich bereid verklaard iets van de manier waarop zij met dit onbegrijpelijke gebeuren in hun leven zijn omgegaan, op papier te zetten. Het gaat om ouders, partners, kinderen, familieleden, vrienden. Zo komen uiteenlopende manieren van verwerking naar voren. Niet de (ziekte)geschiedenissen van de overledenen staan centraal, maar de rouwverwerking van de achterblijvers.