Omschrijving:
Roman over zwerfkinderen in een grote stad
Een oude havenstad, 1997.
Met het aanleggen van een rondweg is ooit een oud havenbuurtje afgesneden van de stad. Het buurtje ligt aan een vervuilde haven, waar niemand enige interesse in toont. Alle leidingen zijn doorgesneden; er woont toch niemand.
Niemand?
In de enige toegang, een oud tunneltje onder het spoorwegemplacement door, ligt een dronken scholier voor pampus: Emiel.
Hij komt bij als zich boven zijn hoofd een gigantische treinontsporing voltrekt. Hij rent voor zijn leven als er tankwagons van de spoordijk afstorten. Tot zijn verbazing hangt er een bewusteloos meisje op zijn rug, dat hij mede in veiligheid weet te brengen.
Drie oude mensen, die al die jaren in het buurtje hebben overleefd, ontfermen zich over het gewonde meisje en Emiel.
Even later ziet hij vier kinderen over de verwoeste sporen lopen. Een jongetje raakt gewond en Emiel haalt hen er van af. Het zijn zwerfkinderen, afgesneden van hun hol in een kolenloods.
Het gaat niet goed met het gewonde jongetje. En er is de bende van Artuur...