Omschrijving:
In Gondishapur (in Perzië) ontwikkelde zich in de eerste eeuwen van onze jaartelling een wetenchap die de Europese wetenschap van die tijd ver in de schaduw stelde. deze wetenschap baseerde zich op vroeg-christelijke (Nestoriaanse en Manicheese) denkbeelden en in toenemende mate op een eenzijdige uitleg van werken van Aristoteles die op dat moment in Europa onbekend waren.

De verregaande ontwikkeling van het intellect leidde tot een materialistisch mens- en wereldbeeld dat rond het jaar 666 na Christus had moeten culmineren in een wetenschappelijke en technische impuls die een aards paradijs had willen scheppen - waarmee elk besef van de geestelijke wereld verdrongen zou worden. Dit culminatiepunt werd afgezwakt doordat Gondishapur rond het jaar 640 in Arabisch-Islamitische handen kwam.

In de miideleeuwen overspoelde de nu Arabisch gekleurde impuls van Gondishapur Europa en stuitte daar o.a. op het verzet van Thomas van Aquino die zich inzette voor het behoud van de geestelijke dimensie van mens en wereld - en daarmee voor de menselijke vrijdheid.