Omschrijving:
In Het elastiek tussen lichaam en ziel beschreef Hans Lemmens de mens als een wezen bij wie tussen lichaam en ziel een soort elastiek bestaat dat uit kan rekken en kan samentrekken. Hij
paste deze visie vooral toe op autisme en hooggevoeligheid en beschreef deze verschijnselen als zijnde een gevolg van de moderne westerse cultuur en tegelijkertijd een mogelijk antwoord
op de problemen waar deze cultuur ons mee confronteert. In dit boek gaat Hans Lemmens wat dieper in op het cultuuraspect. Autisme en hooggevoeligheid komen hierbij aan de orde
als onderdeel van een groter geheel.

Volgens Hans is de hele westerse cultuur in een hooggevoelige fase gekomen en bieden hooggevoeligheid en hoogbegaafdheid een impuls tot vernieuwing
van onze cultuur waarbij we op een zachtere manier omgaan met het lichamelijke aspect van mens-zijn. Hans vindt het tijd voor een nieuw denkkader, waarin de ziel een plaats krijgt toebedeeld, het individu serieus wordt genomen en consequenties worden getrokken uit het feit dat de persoonlijkheid van een onderzoeker invloed heeft op dat wat hij onderzoekt. Hij streeft een weten-schap na die zowel helder als persoonlijk is en geeft met dit boek een aanzet tot cultuurtherapie, waarbij hij cultuur opvat als “de manier waarop mensen met elkaar omgaan”.

Hans stelt dat de westerse cultuur ziek is en dat de ziekte waar zij aan lijdt het duidelijkst weerspiegeld wordt in haar houding ten opzichte van het lichaam. Hierbij gaat hij ervan uit dat voor
de genezing van onze cultuur de genezing van de seksualiteit een cruciale factor is, omdat de beleving van de lichamelijkheid zo uitgesproken tot uitdrukking komt binnen de seksualiteit.
Dit maakt seksualiteit tot een belangrijk thema – van de verheven sensualiteit van de troubadours via het libido van Sigmund Freud naar onze tijd.